19 Ocak 2014 Pazar

YAĞDIKÇA..

Yerle yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü, 
Kavim göçlerinden bu yana ağlayan 
Ve durmadan 
Cep kanyağı yakıcılığında ezgiler 
Çalan, çaldıran, yakalatan 
Adı bende gizli bir kadındı İstanbul 

Şehre bir yağmur yağdı 
Ben ağladım 

Sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizanstan 
Yalan dolan yoktu gözlerde sadece ses 
Verilen sözler birdi edilen yeminler sıfır 
Eşyalar alındı fotoğraflar söküldü 
yerlerinden 
Bir aşkın izlerini yok edecek yeni bir aşk 
sipariş edildi yeniden 

Bir şehre yağmur yağdı 
Ben ağladım 

Kim daha çok yalan söndürdü çay 
bardaklarında 
Hangisi talandı demli öpücüklerin 
Ve buğularda yitirilen kimin adıydı 
Bir aşktan diğerine kaç saate gidiliyordu 
Soyulur muydu kabuğu hayatın 
Yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı? 

Yağmur şehre bir yağdı 
Ben ağladım 

Ben ençok seni götürdüm giderken 
Aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları 
Yardan düşmüştüm yaralarım yardan armağandı 
Ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi 
Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı 

Ben yağmur ağladım bir şehre yağdı 
Ben şehre ağladım bir yağmur yağdı 
Ben bir ağladım şehre yağmur yağdı 

Ben... 
Yağmur... 
Ağladım...             

                                               YILMAZ ERDOĞAN
                                           

hani ben uzun süredir yazmıyordum yaa..

eveet küsmüştüm yazmaya,yogunluguma,yorgunluguma..
ama barıstım kii...

Bazen hayatta bişiler istediğimiz gibi gitmeyebilir..Galiba onemlı olan buna hazırlıklı olmak..
Ben hazırlıksız yakalandım sanki bıraz sorguladım neden ben neden diye.? ama anladım ki hepimizin imtihanı farklı kimisi eşi kimisi işi kimisi aşı ilee imtihan..

ve cook ıyı anladım ki Rabbim kimsenin omzuna kaldıramayacagı yuku yuklemez ve kabul buyurmayacagı dua nın ardına dusurmez...

EV MELEGİ'nin hayatın da neler oldu neler bitti..
öncelikle Erdem Bera 21 aylık kocaman bı delikanlı oldu..Anne diyince ıcımde kopan fırtınaları anlatmaya imkan yook.. ev de bana cook sevimli bir arkadas..
Evim de televizyon olmaması sebebi ile butun gün beraber vakit geciriyoruz..Bazen fazla yorucu olsa da herseye deger..

ılahıyat son sınıf ogrencısı olup hala okulu bıtırememın verdıgı ızdırabın da tarıfı yook :) seey gıbı son kalan pastayı yıyecegın hayalı ıle mutfaga gırıp pasta tabagını boos bulmak gıbı ya da ne bilim daha kötüsü :)
Ama bu yıl bıtcek ıns cunku saat 9 da oglumu uyutup gece 2 ye kadar ders calısmak uykusuzlugu gectım sınav stresı olurdu gecerdım kalırdımlar ıle yasamak benı mahvettı...

Eveet hala ayaktayımmm.. :))

ayrı kaldıgımız surec ıcerısın de bol bol ders calıstım :) gezdımm gezdımm gezdımm..
sonra komsuluk ilişkilerimi guclendırdım ... ımm dedeciğimi kaybettim :(

kımı zaman guldum kımı zaman agladım bazen cook mutlu bazen melankolik takıldım..
Ama sımdı burdayım herseyı arkama attım ve arkadaslarım ile vakit gecırmeye yenı dostluklar yenı baslangıclar ıcın adım atmaya geldiimmm... kimler burda..???

bazen ihtiyacın olan sadece bir merhabadır....